Sa Bawat Pagkakataon - Part 3 - " Sa Ospital "



" Ako na ang magbubuhat sa bata," pakiusap ni Erna kay Diony.  Agad namang iniabot ni Diony ang bata sa kamay ni Erna.  Nang biglang . . . . " Ayyyyyyyy," nahulog ang pusod ng bata, bulalas ni Erna at agad namang ginamit ni Diony ang flashlight na dala sa kaliwang kamay.  " Ang bata . . . ang bata. . . .," takot na takot ni Erna.  " Anu? . . anong nangyari sa bata? tanong ni Diony kay Erna.

Chapter 3 - "

Hindi alam ng lahat kung anung gagawin sa mga oras na 'yon.  Pero marahil kasama nila si Erna na isang kumadrona ng ospital, kaya naging panatag nalang ang lahat.  " Sandali!, hinto muna tayo, aayusin ko lang muna ang bata," pakiusap ni Erna sa mga kalalakihang nagbubuhat.  Agad namang huminto ang lahat nang marinig ang pakiusap ng kumadrona pero si Diony ay lubusan parin ang pag-aalala sa batang buhat buhat ni Erna.  " Nang Erna, check mo naman ang kalagayan ng bata, baka may nangyari na kanina pa," suggest ni Diony.  Agad na tinutukan ng flashlight ang bata para macheck kung anu nang nangyayari sa bata.  Nabigla si Erna nang makitang nakalabas na pala ang placenta ng bata, pero nakakabit parin ang umbilical cord ng bata sa katawan nito.  Halos nakalaylay na ang umbilical cord ng bata habang karga karga ni Erna.  Hindi rin ito napansin ni Diony sa kadahilanang malakas ang ulan at basang basa pa sila parehas.

" May dugong umaagos sa mga binti ni Emma, tingnan nyo," sigaw ni Diony.  " Oo nga no? Hala bilisan na natin at baka maubusan ng dugo si Emma, mas delikado 'yon," utos naman ni Erna.  Agad namang kinuha ni Diony ang umbilical cord ng bata at inilagay sa lampin nito habang yakap yakap ni Erna para hindi lamigin.  

Sa parehas na posisyon, binuhat muli ng mga lalake si Emma at mas lalong binilisan ang paglalakad upang maampat na ang dugong umaagos sa mga binti ni Emma.  Nasa dalawang daang metro palang ang nilalakad ng grupo nila ng biglang. . . . . . " O sandali lang, huminto muna tayo dito," sigaw ni Rolando,  " Bakit, anung meron? Kelangan nating magmadali," sagot ni Erna.  " May narinig akong kahoy na lumalangit-ngit, at baka biglang may matumbang kahoy satin," nasabi ni Rolando habang unti-unting bumabagal ang paglalakad.  

Flood in Country Homes Subdivision

yesterday, 5 AM while I was taking bath,

I noticed that rain shower is not an ordinary event today,

when I am done cleaning myself, I tried to check outside by staring on the window

and shocks!!!!, water filled the entire street

so, I got my bag, put my shoes, and extra shirt paired with jogging pants from Nike.

I fixed myself first, then wearing my Storm Sandals,

I walked along the flooded streets while dropping some tears on my eyes

check this out:

Sa Bawat Pagkakataon - Part 2

CHAPTER 2 - " Anak ng Bagyo "

"Ahhhhhhwwwww," napasigaw na si Emma sa sobrang pananakit ng t'yan n'ya.  Hindi n'ya alam kung saan hahawak, kung sa t'yan, likod o sa balakang ba?  Agad namang sinalo ni Diony ang asawang butil butil ang pawis.  Dinala agad ng lalake ang asawa sa papag na kanilang hinigaan.  Napaupo muna si Emma sa higaan, na noo'y mahibing parin ang pagkakatulog ng dalawang bata.  Agad namang tinanggal ni Diony ang kulambong nakatali pa sa  may hamba ng kanilang bahay.  " Sandali lang, mag-iinit lang ako'ng tubig sa kusina, tatawagin ko narin si Amy at Jerry sa kanila bahay," sabi ni Diony sa asawang hirap na hirap na.

" Jerry, Amy hali kayo!!!, tulungan n'yo naman kami, manganganak na ata si Emma," sigaw na may halong pakikiusap.  Ng mga panahong iyon, binabayo parin ang buong kanayunan ng isang delubyo.  Napakalakas na ihip ng hangin, na halos mabuwal na ang mga puno sa tabi ng bahay nila.  Malalaking butil ng ulan, na halos bumaon sa kanilang pawid na bubungan.  Mas lalong kinabahan si Diony sa nangyayari, hindi n'ya alam ang gagawin ng mga panahong 'yon.

Dalawang payong ang kanyang naaninag na nanggagaling sa bahay ni Tatay Domeng - Tatay ni Emma.  Agad namang tinunton ng flash light ni Diony ang dalawang 'yon upang hindi madulas sa putik na nilalakaran.  Ang kapatid ni Emma na sina Amy and Jerry ang mga dumating dala -dala ang payong na halos masira na ng hangin sa labas.  "Anong nangyari kay Emma," agad na tanong ng kapatid na si Amy.  "Manganganak na ata s'ya," garalgal na sagot naman ng pinagpapawisang si Diony.  " Hala sige, mag-init ka ng tubig sa kusina," utos ng kapatid kay Diony.  At agad namang nagmadali si Diony papuntang kusina.  Kinuha n'ya agad ang gas na nasa bote ng mantika at agad na ibinuhos sa magkapatong na mga kahoy at sinindihan gamit ang Posporo na may tatak na Jar.  Mabilis namang nilamon ng apoy ang mga kahoy at ipinatong ni Diony ang tapayan na puno ng tubig.

Sa kabilang dako, sina Amy at Jerry naman ay nasa higaan.  Si Amy ang nagpapaypay gamit ang isang kahon ng Bear Brand na tinupi lamang para maging malapad.  Si Jerry naman ay pumunta sa mga kapit bahay na noon ay halos hindi na makita ang mga tirahan dahil sa dilim at lakas ng ulan.  Pero hindi ito naging hadlang upang makahingi ng tulong si Jerry sa kanilang mga kapitbahay.  Inabot lang ni Jerry ang isang malaking plastic na transparent na nakasabit sa likod ng pintuan at nilisan n'ya ang bahay na yun at tumungo na sa mga kapitbahay para makahingi na ng tulong sa lalong madaling panahon.

" Nong Niko! Nong Niko! hiyaw ni Jerry sa madilim na bahay ni Dioniko. Lumabas naman si Nelly na asawa ni Dioniko. " manganganak na si Nang Emma, kelangan namin ng tulong para madala na s'ya sa ospital," ang unang bungad ni Jerry kay Nelly na nakatira malapit lang sa bahay nila Emma.  Tinawag naman ni Nelly ang asawang si Dioniko na patulog narin ng mga panahong yun.  " Nong, patulong naman, si Nang Emma kelangan ng tulong papuntang ospital, manganganak na ata" paki-usap ni Jerry sa kapit bahay.  Kumuha lang ng salakot si Nong Niko at nagtungo sa bahay ng mag-asawa, habang si Jerry naman ay dumeretso sa tirahan nina Rolando na halos kadikit lang ng bahay ni Dioniko.  " Nong Lando!! " sigaw ni Jerry sa pintuang naka pinid lang at may ilawang nakabukas at nakapatong sa may lamesita.  Mabilis namang lumabas si Lando, suot suot lamang ang kulay abong sando at shorts, " O, anung nangyari sa inyo at kanina pa kayo nagkakagulo? " tanong kay Jerry.  " Manganganak na si Nang Emma," sagot din naman ni Jerry sa katanungang ilang beses nang naulit ng mga panahong yun.  Hindi na nagpatumpik-tumpik pa si Lando at agad nang sumama kay Jerry.

Bawat Pag-kakataon

" Isang super Typhoon - YONING po ang tatama ngayong gabi sa Romblon," - ang lahat ay nanghahanda sa pagdating ng bagyo.  Hindi magkandaugaga ang lahat sa pagpasok ng mga manok at kambing sa silong ng bahay na gawa lamang sa kawayan, pawid, flywood at yero naman ang nasa bubungan.  Itinago narin ang caban-cabang bigas at palay sa lugar na hindi mababasa kung sakaling dumating man ang bagyo.  Nilagyan narin ng mga tabla at karton ang mga parte ng dingding na may butas upang masigurong walang mababasa sa loob. 

Kabuwanan ngayon ni Aling Emma, kaya pati sya naging abala narin sa pagliligpit ng mga lampin at gamit ng magiging anak nila ni Diony.  Suot-suot ang daster na kulay kaki, at may nakaguhit pang gumamela sa may likuran, agad nyang inihanda ang mga pagkain sa hapag kainan habang naka upo si Dan Dan (apat na taong gulang) sa may gilid ng hagdan na gawa sa pinagpatung-patong na kawayan.  Suot suot naman nya ay sando lamang na may nakasulat na "Good Morning" sa harapan.  Si Le-let (dalawang taong gulang) nama'y nakaupo na sa isang upuang pahaba na gawa sa kahoy.  Si Diony, ang ama ng tahanan ay abala parin sa pag-liligpit ng mga alaga nilang hayop sa kulungan.  " Mag-gagabi na Dioning, at malakas pa ang hangin, pumasok kana dito at kumain na tayo ng hapunan baka lumakas pa ang hangin," pahiyaw na pag-tawag ni Emma sa asawa.  " Sandali nalang to, itinatali ko na ang kambing dito sa loob ng kulungan," mabilis namang sagot ng lalake.  Ilang minuto ring nag-antay ang mag-iina sa harap ng hapag-kainang gawa sa plywood at kawayan naman ang nagsisilbing paa nito.  Abala naman ang dalawang bata sa paglalaro at panghuhuli ng gamo-gamo na nagliliparan sa dila ng apoy ng gaserang nakasindi.  Naglalabasan ang mga gamo-gamo dahil sa bagyo at may konting naring pag-ulan narin sa labas ng bahay.